India, een slapende reus?

India, een slapende reus?

Pune

Voor ex-Fortunees Luc Wulterkens kwam in januari dit jaar een droom uit. Hij tekende zijn eerste profcontract bij een club uit India. Niet echt naast de deur.

Door: Ger Yntema

‘Voetbalclub DSK Shivajians uit Pune is onderdeel van de grotere DSK group. DSK, zijn de initialen van een vermogend man die in de buurt van Pune – in het westen van India – is opgegroeid. Om iets terug te doen voor de omgeving is hij een aantal jaren geleden een sociaal project gestart, dat als eerste bestond uit het opzetten van de onderdelen onderwijs en sport’, geeft Luc aan. ‘Nu bestaat die omvangrijke campus uit een hogeschool voor Animatie, Gaming Industrial Design en de voetbalclub DSK Shivajians. Maar dat is lang niet alles! Er wordt eveneens flink gebouwd aan hotels, shopping, bars, een vijf kilometer lange rivier met boten, clubs en restaurants.’

Zomaar een van de vele verhalen uit India (1,2 miljard inwoners) waar zowel op het gebied van voetbal als financiën nog veel mogelijk is. Rijke Indiërs en bedrijven zijn welwillend om voetbal op de kaart te zetten en ook de FIFA heeft dit door, vanwege het organiseren van een jeugdtoernooi. Maar met cricket en hockey als grootste sporten van het land is er nog een lange weg te gaan. Zeker als we kijken naar hoe de sport er op dit moment voor staat.

Blote voeten

Het voetbal in India werd groot tijdens de dagen van het Brits Imperium. Vele voetbalclubs werden juist in die periode opgericht. Aanvankelijk werden de wedstrijden gespeeld tussen legerteams. De sport werd in die tijd namelijk gebruikt als een moreel middel. De bezetters vonden immers dat voetbal goed was vanwege de fysieke oefeningen, loyaliteit naar een meester, discipline en een strak georganiseerd tijdsschema. Zo werd voetbal plotseling een stok om te onderwijzen over de koloniale moraliteit op Indiase scholen. De Britten gebruikten de sport ook om hun suprematie te tonen aan het volk. Het was dus tevens een middel om hun fysieke kracht en dapperheid te etaleren.

Het nationale voetbalteam was tot aan de jaren zeventig vrij succesvol getuige kwalificatie voor de Olympische toernooien. In 1948 baarde het team opzien door op de Olympische spelen van dat jaar op blote voeten aan het toernooi mee te doen. Ook was het de eerste keer dat het land als onafhankelijke natie (nadat zij hun onafhankelijkheid verkregen van Groot-Brittannië) deelnam aan een internationaal toernooi. In 1950 kwalificeerde India zich zelfs voor het Wereldkampioenschap voetbal, maar kon niet deelnemen gezien het spelen op blote voeten niet werd geaccepteerd. Ondanks dat wonnen ze een jaar later goud op de eerste Aziatische Spelen in Delhi en werden ze in 1956 vierde op de Olympische Spelen van Melbourne.

Voor het nationaal elftal start 11 juni een lange weg richting het WK 2018 in Rusland, met de eerste kwalificatiewedstrijd tegen Oman. Daarna volgen nog meer wedstrijden en verscheidene kwalificatierondes. Een onmogelijke opgave voor een land dat op plek 147 van de FIFA wereldranglijst staat en tegenstanders kan treffen van het kaliber Japan of Zuid-Korea.

team india

Ontwikkeling

Het voetbal – en met name de jeugd –  loopt momenteel achter op bijvoorbeeld de Nederlandse jeugd. Dat heeft deels te maken met de infrastructuur. In Nederland is iedereen gewend dat elk dorp en elke wijk een eigen voetbalclub heeft, maar in India zijn nauwelijks amateurclubs. Het land is ook veel te groot om dit door de nationale bond te coördineren. Daardoor wordt er pas met opleiden begonnen op ongeveer 15 jarige leeftijd. De ‘jeugdopleiding’ van een jongen tot aan hun vijftiende levensjaar bestaat dus vooral uit voetballen op straat. Dit is zeker iets dat verbeterd kan en moet worden, wil India als volwaardig voetballand worden gezien. Met zoveel inwoners moet er haast wel talent zitten, alleen moet er structuur komen in de organisatie en het aan populariteit winnen bij het grote publiek. Er zijn een aantal profcompetities (o.a. I League en I League 2). Toch is dit nog niet genoeg om voetbal populair te maken bij de massa.

Indian Super League

Om het voetbal te promoten hebben zeven clubs, of beter gezegd steden, van de bond een licentie gekregen voor deelname aan een competitie die in september vorig jaar van start ging. Voormalige voetbalsterren uit Europese competities zoals: Alessandro del Piero, David Trezeguet en Hernan Crespo zijn de gezichten geworden van de Indian Super League, kortweg ISL. Ook de samenwerking van deze steden met Europese clubs, zoals Feyenoord, Atlético Madrid en Fiorentina is een onderdeel van het winnen aan bekendheid. Dit werkt uiteraard ook de andere kant op. DSK Shivajians heeft een samenwerking met Liverpool. Luc zegt: ‘Er zijn hier twee Engelse trainers die de jeugd en Indiase trainers opleiden. Het niveau van de trainingen heeft daardoor een positieve impuls gekregen.’

del piero india

De Indiase voetbalbond heeft een contract voor vijftien jaar afgesloten met het marketingbureau IMG Reliance, een joint venture van IMG en Reliance Industries, dat de ISL gedurende die periode zal exploiteren. Om de profcompetitie in India te laten slagen, worden nieuwe stadions en trainingscomplexen gebouwd. De steden Delhi, Guwahati, Kolkota, Mumbai, Goa, Bangalore en Kochi kregen een licentie. Over een periode van tien jaar moet elke stad ieder jaar 2,2 miljoen euro beschikbaar stellen. De clubs worden geleid door gefortuneerde Indiërs en bedrijven. Elke club dient één grote internationale ster te contracteren en verder Indiase spelers in zijn selectie te hebben. Goed voor oudere voetballers die nog even lekker willen cashen in de nadagen van hun carrière. De ISL vertoont overeenkomsten met eerder gelanceerde projecten in het cricket, hockey en tennis, die erg succesvol bleken.

FIFA

Dat de FIFA ook brood ziet in het land laat de 2017 FIFA U-17 World Cup zien, dat wordt georganiseerd in zes Indiase steden. Het is namelijk de eerste keer dat India gastheer is voor een internationaal voetbaltoernooi op wereldwijd niveau. Mocht dit een succes worden heeft de All India Football Federation (AIFF) al laten weten een eventueel bid voor FIFA Under 20 World Cup te overwegen. Ook Sepp Blatter geeft regelmatig in lezingen aan dat Azië een belangrijk continent is voor de FIFA.  Toch moeten een hoop arbeiders uit het zuiden van Azië de infrastructuur in Qatar (WK 2022) aanleggen en daarbij worden nog steeds op grote schaal de mensenrechten geschonden. Dat de FIFA en het continent al een geschiedenis hebben met kinderarbeid – bij het maken van ballen rond een eindtoernooi (2002) – spreekt ook niet in het voordeel van de organisatie. Het lijkt alsof geld en aanzien belangrijker zijn dan de rechten van mensen die een uitzichtloze situatie hebben. Vele reportages hebben de afgelopen tijd aangetoond dat de leefomstandigheden van de arbeiders nog altijd barbaars is. Toch blijft de FIFA hier stoïcijns op reageren en gaat het WK gewoon door.

De vraag rijst dan ook of het voetbal in India op termijn beter wordt van deze ontwikkelingen. De rijke Indiërs, bedrijven, sponsors en FIFA hopen van wel. Zo blijft India misschien wel voor altijd een ‘sleeping giant’. Een term die al eens eerder door Blatter werd gebruikt. Luc denkt in ieder geval dat India over 25 jaar een van de betere voetballanden van de wereld is. ‘Er is een heel grote markt. Alleen heeft het een generatie of twee nodig denk ik.’

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s